14 maja 2012 roku uczniowie 3 klas gimnazjalnych wyruszyli na pięciodniową wycieczkę w Bieszczady. 20 osób z klasy 1a, 17 z 3a i 8 z 1b wyjechało o 7.30 spod szkoły, kierując się na południe Polski. Kierownikiem wycieczki i jej głównym organizatorem była pani Zosia Wójcik, a opiekunami państwo Justyna i Piotr Szymańscy oraz pan Karol Sieńkowski. Kierowcą, który nas bezpiecznie woził przez wszystkie dni tej wycieczki był pan Andrzej Zieliński. Już pierwszego dnia zwiedziliśmy zespół pałacowo-parkowy w Łańcucie, dawnej rezydencji magnackiej dwóch rodów: Lubomirskich i Potockich. Ok. godz. 18 dotarliśmy do celu, czyli do Ośrodka Wypoczynkowego „Uroczysko” w miejscowości Zwierzyń.

Następnego dnia wyruszyliśmy penetrować Bieszczady. Zaczęliśmy od miejscowości Czarna, w której obejrzeliśmy przepiękną cerkiew grekokatolicką p.w. św. Dymitra Męczennika, zbudowaną w 1834 r., obecnie we władaniu Kościoła rzymskokatolickiego. Wykorzystując dobrą pogodę, wyruszyliśmy na szlak. Półtorej godziny wspinaliśmy się na Połoninę Wetlińską do schroniska „Chatka Puchatka”, znajdującego się na wysokości 1228 m n.p.m. Momentami było ciężko, ale wszyscy dotarliśmy do celu w komplecie. Po zejściu z Połoniny pojechaliśmy do Cisnej, urokliwej miejscowości należącej niegdyś do dramatopisarza Aleksandra Fredry. W drodze powrotnej do Zwierzynia byliśmy świadkami niezwykłej sceny, w której dwa wilki goniły i niemal już dopadły uciekającego przed nimi jelenia.

W środę pogoda zaczęła się psuć (choć nasz bieszczadzki przewodnik pan Andrzej Stachyrak powiedział, że nie ma złej pogody, tylko ludzie źle na nią przygotowani), w związku z czym musieliśmy nieco zmodyfikować nasze plany. Zamiast wchodzić na Tarnicę (najwyższy szczyt Bieszczad w Polsce), obejrzeliśmy cudowne źródełko, tamę i ogród biblijny (którego celem jest przede wszystkim pokazanie roślin wymienionych w Biblii, a także przedstawienie różnych historii biblijnych) w Myczkowcach. Pojechaliśmy również do Ustrzyk Dolnych. Wieczorem, już na terenie Ośrodka, zorganizowaliśmy ognisko.

W czwartek na dobre się rozpadało. Nie miało to wpływu na nasz rejs statkiem po Jeziorze Solińskim ani na obejrzenie od środka ogromnej zapory na rzece San w Solinie, ale na szczyt tamy weszli już tylko najwytrwalsi. Szkoda, gdyż z góry robi ona ogromne wrażenie i jest jedną z niewielu tego typu budowli w Polsce. Ale nawet deszcz, chłód i błoto nie przeszkodziło osiemnastu osobom we wzięciu wieczorem udziału w grze, na którą wielu nie mogło się doczekać od samego początku wycieczki: paintball! Ubrani w odzież wojskową, w bojowych nastrojach uczniowie (plus jeden opiekun – P.Sz.) wyruszyli do lasu, aby tam stoczyć wielką bitwę na kulki z farbą. Dwie drużyny zaciekle walczyły ze sobą (choć były przypadki strzelania do swoich), dążąc do zwycięstwa. Na szczęście obyło się bez krwawych ofiar, za to wszyscy dobrze się bawili. Na szczególną pochwałę zasługuje Natalia Jaworska z 1a, która dłuższy czas samotnie broniła się przed atakiem czterech osób z przeciwnej drużyny.

W piątek wszyscy wybiegali już od rana myślami w kierunku domu. Zanim jednak na dobre wyruszyliśmy w drogę, zwiedziliśmy skansen w Sanoku, największy w Polsce pod względem ilości obiektów. Na obszarze 38 ha prezentowana jest kultura polsko-ukraińskiego pogranicza we wschodniej części polskich Karpat (Bieszczady, Beskid Niski) wraz z Podkarpaciem. Poszczególne grupy etniczne (Bojkowie, Łemkowie, Pogórzanie i Dolinianie) posiadają oddzielne sektory ekspozycyjne, znakomicie dostosowane do ukształtowania terenu. Po obejrzeniu skansenu wyruszyliśmy prosto do Cegłowa, do którego dojechaliśmy bez żadnych przeszkód i w doskonałych humorach ok. 19.30.

Wszyscy opiekunowie wycieczki chcieliby w tym miejscu pochwalić uczniów, którzy brali w niej udział za przestrzeganie regulaminu i właściwe zachowanie w czasie jej trwania.

  Zdjęcie 1/17